Naprawa rys na posadzkach

Aby określić, jaki materiał użyć do wypełniania rysy, należy ocenić stopień obecności wilgoci występujący w uszkodzeniu. Z tego powodu rysy klasyfikujemy jako:

• suche – brak wilgoci. Można je poznać po takim samym kolorze, jak otaczającej jej powierzchni,
• wilgotne – kolor uszkodzenia jest inny, niż pozostała powierzchnia. To oznacza, że gdzieś występuje woda,
• mokre – w szczelinie znajduje się woda,
• z przepływem wody.

Szczególnie zalecanym materiałem do naprawy uszkodzeń są żywice epoksydowe, polimerowe lub akrylowe. Charakteryzują się płynną konsystencją, pozwalającą z łatwością wniknąć w głąb szczeliny. Materiał żywiczny jest elastyczny i odporny na wiele czynników zewnętrznych. Tworzy on trwałą warstwę uszczelniającą, która jest odporna na ściskanie i rozciąganie, dzięki czemu wytrzymuje natężony ruch.

Żywice epoksydowe charakteryzują się wysoką odpornością na wilgoć. Mają umiejętność wiązania wody i niską lepkość. Żywica epoksydowa to najskuteczniejszy materiał do wypełniania rys, które przenoszą obciążenia.

Żywice poliuretanowe posiadają zdolność do wiązania, nawet gdy rysa jest wypełniona wodą. Materiał często wykorzystuje się w metodzie iniekcji rys tworząc efektywne, elastyczne i wytrzymałe uszczelnienie powierzchni.

Żywice akrylowe posiadają mniejszy wpływ spadku temperatury na lepkość materiału. Dzięki temu możliwe są prace w temperaturze ujemnej i w obecności wody. Materiał z żywicy akrylowej wykorzystuje się przeważnie do uszczelniania mikrorys i rys nieruchomych.

Przed przystąpieniem do którejś z metod naprawy w pierwszej kolejności sprawdzamy, czy na rysie należy wykonać dodatkową bruzdę. Nacięcie wykonuje się za pomocą piły diamentowej lub szlifierki kątowej z dwóch powodów, aby poszerzyć zbyt wąski ubytek lub sprawić, by mieszanka z żywicy lepiej spływała w dół. Po wykonaniu bruzdy w odpowiednim kształcie można przystąpić do czyszczenia krawędzi i wnętrza rysy, ponieważ w żadnym wypadku nie mogą znajdować się w niej pył, kurz lub inne zanieczyszczenia. W tym celu wykorzystujemy profesjonalny odkurzacz lub sprężarkę powietrza.

W następnym kroku powinno się przepłukać szczelinę wodą, ponieważ materiały wypełniające wykazują lepsze działanie pod wpływem wilgoci. Po wymienionych czynnościach można przystąpić do odpowiedniej metody naprawy rys.

Wszystkie metody mają za zadanie przywrócić prawidłową zdolność przenoszenia sił ściskających i rozciągających. Stosujemy takie techniki, jak: zamknięcie rys poprzez sklejanie, łączenie rozdzielonych warstw lub uzupełnianie rys za pomocą materiału elastycznego, co pozwala na dalsze ich opracowanie.

Iniekcja rys – w zależności od zastosowanego ciśnienia wyróżnia się iniekcję: niskociśnieniową, średniociśnieniową i wysokociśnieniową. Do siłowego scalania rys wykorzystuje się materiały żywiczne lub materiały oparte na spoiwie cementowym. Metoda polega na wywierceniu otworów pod kątem 45 stopni wzdłuż pęknięcia dla specjalnych końcówek iniekcyjnych – pakerów. Po założeniu w otworach pakerów powinno się nawilżyć obszar pęknięcia, a następnie wypełnić rysę materiałem iniekcyjnym. Na zakończenie można oczyścić powierzchnię i usunąć końcówki pakerów.

Zszycie rys – to metoda polegająca na nacinaniu szerokiej bruzdy, w którą będzie można osadzić pręty zszywające. Po wprowadzeniu na kleju żywicznym prętów zbrojenia można w całości wypełnić rysę materiałem żywicznym. Łączenie ścianek rys można również wykonać za pomocą ukośnie wklejanych prętów stalowych. Zdarza się, że zabieg zszycia rys jest łączony z iniekcją zarysowań.